Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej
z dnia 12 lutego 2001r.
w sprawie orzekania o potrzebie kształcenia specjalnego lub
indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży, oraz szczegółowych zasad kierowania
do kształcenia specjalnego lub indywidualnego nauczania
Na podstawie art. 71b ust. 6 ustawy z dnia 7 września 1991 r.
o systemie oświaty (Dz.U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329
i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 153
i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 117, poz. 759
i Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136,
Nr 19, poz. 239, Nr 48, poz. 550, Nr 104, poz. 1104,
Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1320) zarządza się, co
następuje:
§ 1.
W publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych oraz innych publicznych
poradniach specjalistycznych, zwanych dalej "poradniami", są organizowane
i działają na zasadach określonych w rozporządzeniu zespoły
orzekające o:
1) potrzebie kształcenia specjalnego dzieci i młodzieży z zaburzeniami
i odchyleniami rozwojowymi, wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki
i metod pracy, w tym o potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych dla
dzieci z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim,
2) potrzebie indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży, których stan zdrowia
uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do szkoły.
§ 2.
- Zespoły orzekające, zwane dalej "zespołami", wydają orzeczenia
o potrzebie kształcenia specjalnego oraz orzeczenia o potrzebie indywidualnego
nauczania dla uczniów szkół położonych na terenie działania poradni,
z zastrzeżeniem ust. 3.
- W przypadku dzieci nieuczęszczających do szkoły orzeczenia o potrzebie
kształcenia specjalnego wydają zespoły działające w poradniach właściwych ze
względu na miejsce zamieszkania dziecka, z zastrzeżeniem ust. 3.
- Orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego oraz orzeczenia o potrzebie
indywidualnego nauczania dzieci niewidomych i słabo widzących, dzieci
niesłyszących i słabo słyszących oraz dzieci z autyzmem wydają zespoły
działające w poradniach wskazanych przez kuratora oświaty, za zgodą organu
prowadzącego.
§ 3.
- Zespoły powołuje dyrektor poradni.
- W skład zespołu wchodzą:
1) dyrektor poradni lub upoważniona przez niego osoba - jako przewodniczący zespołu,
2) psycholog - opracowujący diagnozę psychologiczną,
3) pedagog - opracowujący diagnozę pedagogiczną,
4) lekarz - opracowujący diagnozę lekarską,
5) inni specjaliści, w tym spoza poradni, jeżeli ich udział w pracach zespołu
jest niezbędny - opracowujący diagnozę w zakresie posiadanej specjalności.
- Pracą zespołu kieruje jego przewodniczący.
§ 4.
- Zespoły orzekają na wniosek rodziców (prawnych opiekunów) dziecka, zwanych dalej
"wnioskodawcą".
- Wniosek o wydanie orzeczenia składa się do zespołu, o którym mowa
w § 2.
- Jeżeli wniosek został złożony do zespołu niewłaściwego do jego rozpatrzenia,
dyrektor poradni, w której działa zespół, niezwłocznie przekazuje wniosek do
poradni, w której działa zespół właściwy do rozpatrzenia wniosku,
zawiadamiając o tym wnioskodawcę.
- Dyrektor poradni zwraca wnioskodawcy wniosek o wydanie orzeczenia,
z odpowiednim pouczeniem, jeżeli z treści wniosku wynika, że nie dotyczy on
wydania orzeczenia.
- Jeżeli z treści wniosku o wydanie orzeczenia wynika, że nie dotyczy on wydania
orzeczenia, ale dotyczy sprawy, w której właściwa jest poradnia, dyrektor
zawiadamia wnioskodawcę o załatwieniu sprawy przez poradnię.
§ 5.
- Wniosek o wydanie orzeczenia powinien zawierać:
1) imię i nazwisko dziecka, datę i miejsce jego urodzenia oraz miejsce
zamieszkania, a w przypadku ucznia - również nazwę i adres szkoły oraz
oznaczenie klasy, do której uczeń uczęszcza,
2) imiona i nazwiska rodziców (prawnych opiekunów) oraz miejsce ich zamieszkania,
3) określenie celu, dla którego niezbędne jest uzyskanie orzeczenia,
4) uzasadnienie wniosku,
5) podpis wnioskodawcy.
- Wnioskodawca dołącza do wniosku posiadaną dokumentację uzasadniającą wniosek,
w szczególności wyniki obserwacji i badań psychologicznych, pedagogicznych
i lekarskich.
- Jeżeli do wydania orzeczenia jest niezbędne przeprowadzenie badań lekarskich,
wnioskodawca powinien przedstawić zaświadczenie o stanie zdrowia dziecka, wydane
przez lekarza, z zastrzeżeniem ust. 4.
- Jeżeli wniosek dotyczy wydania orzeczenia o potrzebie indywidualnego nauczania,
wnioskodawca powinien przedstawić zaświadczenie o stanie zdrowia ucznia, wydane
przez lekarza, określające czas, w którym stan zdrowia ucznia uniemożliwia lub
znacznie utrudnia uczęszczanie do szkoły.
- Jeżeli wnioskodawca nie dołączył do wniosku dokumentacji, o której mowa
w ust. 2-4, przewodniczący zespołu wzywa wnioskodawcę do przedstawienia tej
dokumentacji w określonym terminie, nie krótszym jednak niż 14 dni.
- Jeżeli wnioskodawca nie posiada dokumentacji, o której mowa w ust. 2,
albo przedstawiona przez niego dokumentacja jest niewystarczająca do wydania orzeczenia,
badania niezbędne do wydania orzeczenia przeprowadzają członkowie zespołu lub inne
osoby wskazane przez przewodniczącego zespołu, odpowiednio do posiadanej specjalności,
z zastrzeżeniem ust. 3 i 4.
- Wniosek wraz z dokumentacją przewodniczący zespołu kieruje do członków zespołu
w celu przygotowania przez nich diagnozy oraz ustala termin posiedzenia zespołu. Do
wniosku przewodniczący dołącza posiadaną przez poradnię dokumentację dotyczącą
dziecka, informując o tym wnioskodawcę.
- Zespół może zasięgnąć opinii nauczycieli uczących ucznia w celu
przedstawienia problemów dydaktycznych i wychowawczych ucznia.
- Wnioskodawca może wziąć udział w posiedzeniu zespołu. Przewodniczący zespołu
zawiadamia wnioskodawcę o posiedzeniu zespołu, co najmniej na 14 dni przed
terminem posiedzenia.
§ 6.
- Zespół wydaje orzeczenie większością głosów.
- W razie równej liczby głosów rozstrzygający jest głos przewodniczącego zespołu.
- Z posiedzenia zespołu sporządza się protokół, który podpisują przewodniczący
i członkowie zespołu.
- Orzeczenie przygotowuje członek zespołu wyznaczony przez przewodniczącego.
§ 7.
- W przypadku uwzględnienia wniosku, zespół wydaje odpowiednio orzeczenie
o potrzebie kształcenia specjalnego, a w przypadku dzieci
z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim - orzeczenie
o potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych albo orzeczenie
o potrzebie indywidualnego nauczania, według wzorów stanowiących załączniki
nr 1-3 do rozporządzenia.
- W orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego określa się zalecaną formę
kształcenia specjalnego: w szkole ogólnodostępnej, szkole integracyjnej lub
oddziale integracyjnym, szkole specjalnej lub oddziale specjalnym albo w specjalnym
ośrodku szkolno-wychowawczym.
- Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydaje się na okres roku szkolnego,
etapu edukacyjnego, okresu kształcenia w danej szkole albo na czas nieokreślony.
- Orzeczenie o potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych wydaje się na okres do
5 lat.
- Orzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania wydaje się na czas określony, wskazany
w zaświadczeniu o stanie zdrowia ucznia, o którym mowa w § 5
ust. 4.
§ 8.
- W przypadku nieuwzględnienia wniosku, zespół wydaje orzeczenie odmowne,
stwierdzające, że nie zachodzi odpowiednio potrzeba kształcenia specjalnego, potrzeba
zajęć rewalidacyjno-wychowawczych albo potrzeba indywidualnego nauczania.
- Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać:
1) datę wydania orzeczenia,
2) podstawę prawną orzeczenia,
3) skład zespołu, który wydał orzeczenie,
4) imię i nazwisko dziecka, datę i miejsce jego urodzenia oraz miejsce zamieszkania,
a w przypadku ucznia - również nazwę i adres szkoły oraz oznaczenie
klasy, do której uczeń uczęszcza, a także imiona i nazwiska rodziców
(prawnych opiekunów) oraz miejsce ich zamieszkania,
5) stwierdzenie, że nie zachodzi odpowiednio potrzeba kształcenia specjalnego,
potrzeba zajęć rewalidacyjno-wychowawczych albo potrzeba indywidualnego nauczania,
6) uzasadnienie,
7) pouczenie o przysługującym odwołaniu,
8) podpis przewodniczącego zespołu.
- Uzasadnienie orzeczenia odmownego powinno zawierać w szczególności: wskazanie
faktów, które zespół uznał za istotne w sprawie oraz przyczyn, z powodu których
odmówił orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, zajęć
rewalidacyjno-wychowawczych albo indywidualnego nauczania.
§ 9.
- Orzeczenie zespołu doręcza się wnioskodawcy na piśmie, w terminie 14 dni
od dnia posiedzenia zespołu.
- Orzeczenie zespołu doręcza się w trzech egzemplarzach, z zastrzeżeniem
ust. 3.
- Orzeczenie odmowne doręcza się w jednym egzemplarzu.
- Wnioskodawca, na swój wniosek, może otrzymać odpis orzeczenia.
§ 10.
- Od orzeczenia wnioskodawca może wnieść odwołanie do kuratora oświaty, za
pośrednictwem zespołu, który wydał orzeczenie, w terminie 14 dni od dnia
jego doręczenia.
- Jeżeli zespół uzna, że odwołanie zasługuje w całości na uwzględnienie,
uchyla zaskarżone orzeczenie i wydaje nowe.
- Od nowego orzeczenia służy wnioskodawcy odwołanie.
- Zespół jest obowiązany przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy kuratorowi
oświaty w terminie 14 dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie, jeżeli
w tym terminie nie wydał nowego orzeczenia, zgodnie z ust. 2.
- Kurator oświaty może, w miarę potrzeb, zasięgnąć opinii psychologa, pedagoga,
lekarza lub innego specjalisty.
- Od decyzji wydanej przez kuratora oświaty odwołanie nie przysługuje.
§ 11.
Do postępowania w sprawach o wydanie orzeczenia, w zakresie nieuregulowanym
w rozporządzeniu, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania
administracyjnego.
§ 12.
- Na wniosek rodziców (prawnych opiekunów) dziecka posiadającego orzeczenie
o potrzebie kształcenia specjalnego, starosta właściwy ze względu na miejsce
zamieszkania dziecka, zapewnia dziecku formę kształcenia wskazaną w orzeczeniu.
- Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć orzeczenie o potrzebie
kształcenia specjalnego.
- Starosta, o którym mowa w ust. 1, za zgodą rodziców (prawnych opiekunów), kieruje
dziecko do szkoły lub placówki prowadzonej przez dany powiat, odpowiedniej dla
realizacji formy kształcenia wskazanej w orzeczeniu.
- Jeżeli powiat właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka, nie prowadzi
szkoły lub placówki, o której mowa w ust. 3, starosta tego powiatu, za
zgodą rodziców (prawnych opiekunów) dziecka, zwraca się do innego powiatu lub innej
jednostki samorządu terytorialnego, prowadzącej taką szkołę lub placówkę,
o przyjęcie dziecka do szkoły lub placówki.
- Zajęcia rewalidacyjno-wychowawcze dla dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie
takich zajęć, organizuje się na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
§ 13.
- Na wniosek rodziców (prawnych opiekunów) ucznia, dyrektor szkoły lub placówki, do
której uczęszcza uczeń posiadający orzeczenie o potrzebie indywidualnego
nauczania organizuje indywidualne nauczanie.
- Do wniosku, o którym mowa w ust.1, należy dołączyć orzeczenie o potrzebie
indywidualnego nauczania.
- Zasady organizowania indywidualnego nauczania określają odrębne przepisy.
§ 14.
- Do czasu objęcia dziecka formą kształcenia przewidzianą w orzeczeniu
o potrzebie kształcenia specjalnego, dyrektor szkoły lub placówki, do której
dziecko uczęszcza, na wniosek rodziców (prawnych opiekunów) dziecka, zapewnia
realizację wskazań, zgodnie z zaleceniami zawartymi w orzeczeniu,
w szczególności dotyczących pomocy psychologiczno-pedagogicznej, w ramach
posiadanych środków finansowych.
- Poradnia zapewnia dziecku, o którym mowa w ust. 1, pomoc
psychologiczno-pedagogiczną zaleconą w orzeczeniu, w zakresie w jakim do
udzielenia tej pomocy nie jest przygotowana szkoła lub placówka.
§ 15.
- Zachowują moc orzeczenia dotyczące potrzeby kształcenia specjalnego, potrzeby zajęć
rewalidacyjno-wychowawczych oraz potrzeby indywidualnego nauczania, wydane przed dniem
wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
- Zespoły orzekające powołane na podstawie dotychczasowych przepisów działają do
czasu zakończenia postępowania w sprawach o wydanie orzeczenia wszczętych
przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
- Postępowania wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia,
a nie ukończone do tego dnia, prowadzone są zgodnie z przepisami tego
rozporządzenia.
§ 16.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
Minister Edukacji Narodowej: E. Wittbrodt
|